![nim księżyc rozbłyśnie na firmamencie istnienia [sonet2]](images/covers/epublikacje_3Thumb.gif "nim księżyc rozbłyśnie na firmamencie istnienia [sonet2]")
(7)
(1)
Choć w życiu kłujesz w serce
w swej książce Cię uśmiercę
w piękną, letnią niedzielę
przyjdę i Cię zastrzelę
Ubrana w żółtą sukienkę
nucąc tą smutną piosenkę
grzebiąc cię w swej opowieści
uwolnię się od boleści.
|
Choć kłujeszData dodania: 2011-05-30 12:44:38 |
153 wyświetleń |
||||||
| Ta publikacja brała udział w konkursie pisarskim! | ||||||||
| A A A | ||||||||
|
|
||||||||
Polecają:
Komentarze (2)
Zaloguj się aby dodać komentarz
| Autor: Zulaalive | Dodano: 2011-08-12 17:14:05 | |
| hehe. | ||
| Autor: Lizabetka6 | Dodano: 2011-08-20 21:39:22 | |
| Wiersz jest dość zjadliwy. Mam mieszane uczucia i nawet nie do końca wiem, jak mam to rozumieć. Znowu rymy wydają się tu zbędne, dosłownie każdy wers rymuje się z następnym. Niemniej intryguje mnie kontrast między tą atmoisferą sielankowości (żółta sukienka, niedzielne, letnie popołudnie), a chęcią zastrzelenia kogoś. Podoba mi się psychologizm w Twoich wierszach i opowiadaniach. | ||
